پرسش:
شنیده ام امام حسین(علیه السلام) قبل از این که توسط شمر به شهادت برسد ، شمر فکر کرد که امام حسین(علیه السلام) او را لعنت میکند اما وقتی گوش کرد شنید که امام حسین(علیه السلام) از خدا برای سپاهیان یزید طلب مغفرت میکند. اما ما در زیارت عاشورا همه را لعن میکنیم، تعارض بین دعا و نفرین را چگونه جواب می دهید؟
منبع پاسخ: پایگاه حوزه5091، 5091
پاسخ:
استراتژی کلی و هدف اساسی ائمه اهل البیت( علیهم السلام) در قیام و سکوت خود هدایت بشر بوده است و میخواستهاند که انسانها زنجیرهای اسارت نفس و طاغوت را بگسلند و به عبودیت حق که عین آزادگی و عزت است روی بیاورند و در همه حال این هدف را دنبال میکردند و هرگز بغض و کینه شخصی با احدی نداشتهاند اگر ستیزی داشتند به خاطر رعایت خود انسانها بود و برای این که کسی را مانع حق پرستی دیگران میدیدند، به هر حال امام در همه حال از خداوند متعال هدایت و راهیابی به حقیقت را برای همه انسانها اگر چه پلیدترین انسانها باشند را میخواسته است، با این حال این معنا منافات با لعن و نفرین انسانهایی که آخرین فرصتهایی هدایت را از دست داده و به بزرگترین ظلمها و جنایتها دست آلودند ندارد این قرآن کریم است که ظالین را لعنت میکند و فاسقین را مورد لعن قرار میدهد و آیا ظالمتر و ستمکارتر از کسانی که فرزند پیامبر(ص) را بیگناه کشته و اهل بیت(ع) او را به اسارت ببرند قابل تصور هست.
پستها
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر